Марскі-куток. Гэта санаторыя не для тых, хто..
Жадаю падзяліцца сваімі ўражаннямі пра адпачынак у санаторыі «Марскі куток» аддзяленне «Марскі бераг». Сумленна кажучы, паколькі прыехалі мы адтуль толькі ўчора, успаміны вельмі свежыя. Кошты далёка не самыя нізкія (пры аплаце пуцёўкі ў Маскве крысся адпачынку было па кошце 29 даляраў у суткі з чалавека, іншая палова па 20 даляраў), а сэрвіс не проста пакідае жадаць лепшага, яго там ніколі і не было.
З плюсаў: корпус сапраўды варта на самым беразе, у нумары ёсць кандыцыянер і бо паблізу няма ніякіх забавак, то і ўвечар і ўначы ціха. Вось, мабыць, і ўсё.
Зараз пра мінусы. Наяўнасць кандыцыянера (аконнага тыпу) зусім не ратуе ад спякоты. З гарачай вадой проста велізарныя праблемы. Калі толькі прыехалі яна бывала сапраўды па графіку два разу ў дзень з 12.00 да 14.00 і з 17.00 да 19.00. А вось калі надвор'е сапсавалася яе сталі ўключаць раз у дзень (увечар), а парой забывалі ўключаць зусім. Адгаворкі былі такія: «вада ў нас ад сонечных батарэй, так што няма сонца, няма і воды».
Нумар быў брудны. Падлога ад і да засланы ковролином і ніякі пыласос ад бруду не ратуе. Пакаёўка вельмі гультаяватая дзяўчына, падлога ў ваннай і саму ванну з туалетам мыць не кахала, пыл не праціраў. Халадзільнік быў ну не тое каб зламаны, а мякка кажучы, дрэнна працавальны, гэта значыць ён увесь час працаваў (гуў пры гэтым неміласэрна) і марозіў нават на мінімальнай адзнацы па-шалёнаму. Тэлевізар працаваў, але праграмы лавіў дрэнна, амаль усе каналы былі не каляровыя. Зараз пра сілкаванне… Так… Абяцанага заказнога меню не было. Кармілі проста агідна. Летась мы былі ў санаторыі «Ай-Петри» і мне здавалася, што там кормяць усё роўна, нічога падобнага, у параўнанні з тым, што было ў гэты раз, тая ежа здаецца проста ежай богаў. Увогуле, у сталовую мы з мужам не хадзілі (ён толькі сняданкі наведваў). Да таго ж шлях у сталовую быў цярністы і складзены. Трэба было лезці ў гару па тэрыторыі закінутай будоўлі, карацей кажучы, пакуль дойдзеш, ужо нічога не жадаецца. Пра лячэнне мне што і казаць, бо яго не было. Ну можа быць яно і было б, калі б мы хадзілі і прасілі пра гэта, а так нам яго ніхто не прапанаваў. Ізноў жа параўноўваючы з «Ай-Петри», жадаю сказаць што там нас выклікалі на гутарку да лекара і нягледзячы на ўсе нашы адмыканні (мы хоць і ездзім у санаторыі, але лячэнне не мінаны), прызначылі нейкія працэдуры, тыпу ароматэрапіі. Дробязь, а прыемна. Тутака ж, цішыня. Ну добра, мы не за гэтым ехалі, а астатнія?
Зараз пра пляж. Пляж маленькі, уваход вольны (ва ўсякім разе калі мы былі). Народа проста прорва. Таму мы хадзілі на платны пляж выратавальнай службы горада Алушты. Ён быў ад санаторыі ў пяці хвілінах хады.
Паркаў побач (і наогул у акрузе) не, таму нават пагуляць (акрамя як па набярэжнай, дзе ездзяць машыны) няма дзе.
Можа камусьці мой водгук здасца занадта рэзкім, магчыма гэта ад таго, што я пішу яго адразу па прыездзе, можа праз месяц уражання б і згладзіліся. Проста пры штодзённых дадатковых выдатках на сілкаванне і наведванне звычайнага пляжу (хоць за гэтыя паслугі мы заплацілі купляючы пуцёўкі), узнікае пытанне ў патрэбнасці існавання такіх месцаў для адпачынку. І, між іншым, падобныя меркаванні я чула вельмі ад шматлікіх людзей адпачывальнікаў у той жа час, што і мы.
Мая асабістая выснова такі: гэта санаторыя не для тых, хто абвык за свае грошы атрымліваць хоць бы нейкія зародкі сэрвісу.
