пра_Алушце. Ну АХ проста!
Шмат озывов прачытаў...
Так, таварышы, не былі Вы ў нас у Цверы. Гэта маё мястэчка, я ў ім нарадзіўся і вырас. Але, пане, гэтулькі колькі ў нас смецця, бруду, пяску, пылі і вясёлкавых вясёлых бензінавых плям на рацэ Волзе матухне, як некаторыя тут пісалі нібы: "...жах якой, плямы там ці ледзь не нафтавыя, смярдзіць жудасць, мора бруднае каламутнае і іншае...", няма напэўна нідзе больш. Як гэта не сумна, не магу я паважаць і кахаць свой горад. Пасля таго як пабываў у Алушце зразумеў якое гэта месца! Ах...! Падумваю нават пераехаць бліжэй да мора ў Сімферопаль. Ды людзі добрыя, паслужлівыя, абыходлівыя, ветлівыя. Так, яны на адпачывальнікаў зарабляюць, і гэта іх права, але як яны гэта робяць! Але як прыемна быць там! Ідзеш у краму ці на рынак, бярэш з сабой толькі кашалёк не турбуючыся пра торбы ў якіх усё набытае пацягнеш. Усё табе пакладуць у асобны пакуначак, з усмешкай уручаць і скажуць дзякуй. Такая дробязь, а як прыемна! Ну АХ проста! У хатцы ў якім жылі былі асобныя і толькі ў нашым распараджэнні: Летні душ (вада выграваецца днём у гарачай вострай неабходнасці не было), чысценькі проста стэрыльны туалет, газплита, рукамыйніца. У пакоіку не такой вялікай зручная нетесная ложак для дваіх, ды плюс раскладное крэсла ні чым не горш. А галоўнае, новы каляровы тэлевізар з пультам. Ну хіба не раскоша!? Усяго за $150 на 12 дзён, не зусім танна, але таго каштавала. Два разу спрабавалі рыхтаваць самі, але папалуднаваўшы ў кавярыньцы "Панда" задуму гэту пакінулі. Стравы супер, порцыі досыць, усё смачніна! Пакідалі па 20-30 грыўняў (у апошні дзень гульнулі на 140). Ізноў жа ветлівыя афіцыянты маладыя дзеці гадоў па 18-20, замовы пачакаць даводзілася вядома, але сыходзілі то сытымі! Колькі там жылі, кожны дзень па тры разу да іх заходзілі. Да нашага пляжу было хвілін 10 хады, але хадзілі на далёкі "Спартак", народа не так шмат і вада чысцей, плям не сустракаў хоць катэры хадзілі. На экскурсіях бывалі, два платныя, астатнія самі па сабе. Апошняе цікавей, маршрут выбіраеш сам, не спяшаешся, а калі жадаеш пазнаць пабольш пра выбітнасці, можна прыбудуецца да якой-небудзь выпадковай і паслухаць. Прыкол, у кафэ поруч Воронцовского палаца пяльмені ну ледзь больш боба, не наеліся затое пасмяяліся ад душы. Але больш запомніліся вядома, тыя ў якіх гаспадары. У цэлым, задаволены, узрадаваны, загарэлы, сыты, шчаслівы, дахаты не жадалася з'яжджаць у шэрую Цвер! Калі хто думае куды падацца, то раю! Хоць колькі людзей - гэтулькі і меркаванняў, не забывайце. Усім жадаю шчаслівага адпачынку і теплейшей воды, гэта актуальна!
